Komentarze Użytkownika (457):

Widać wielką wrażliwośc autorki i łady dobór słow. Przydałoby się wieksze uporządkowanie myśli i puenty. Mam nadzieję, że autorka nie podda się w tworzeniu:))

Bardzo ciekawy pomysł i spojrzenie. Reszta przyjdzie, mam nadzieję z czasem

Wiersz jest bardzo sensualny, odwołuje się do zmysłów smaku, dotyku, ale też do wyobraźni. Uczucia są tu wzniesione do absolutu ponieważ dotyczą aktu kreacji, a nie realnej osoby. Choć zapewne za tą tesknotą kryje się żywy człowiek. Mimo smutku wiersz jest ciepły i wyraża zachwyt nawet nad gorzką stroną życia. Ważne, że jest wyrazem wrażliwości.

Krytyka też jest, tylko trzeba więcej przecztać. Zresztą zapraszam do merytorycznej:) Jeśli za mało fermentu, to się postaraj:)

Wiersz bardzo piękny, suptelny, kobiecy. Myślę, że o rozmowie która jest dużo ważniejsza niż inne rodzaje kontaktów, może zastąpić pieszczotę cielesną, istnieje na wielu poziomach. Nie istnieje lepszy sposób dotarcia do drugiego czlowieka, choć mowa jest ułomna. Prawdziwą jedność stanowi połączenie mowy ciała i werbalnej. Czasami drobny gest wyraża bardzo wiele, tak jak w tym utworze.

Wiersz w stylu klasyków romantyzmu. Bardzo mi się podoba. Czasami coś przychodzi z oddali, na przykład poezja w starym stylu, co nie znaczy że zła. Piękno też jest potrzebne jako odtrudka na życie. W tym wypadku groźne piękno.

Jeden z najlepszych wierszy tej autorki w treści i w formie, moim zdaniem.

Czasem można napisać błachostkę:)

Podoba mi się ten wiersz, chcialoby się napisać, ale do tego utworu to brzmi nie dobrze. I co jeszcze mogłabym napiasać? Chyba, że mi przykro, choć to będzie za mało. Śmierć jest brakiem, już zawsze będzie za mało tak wielu rzeczy.

Tak, w ciągu ostatnich miesięcy zetknęłam się kilkaktotnie ze śmiercią i umieraniem. Myślę jednak, że te "najgorsze śmierci" jeszcze prze demną. Czyli naprawdę najblirzych mi osób, no i swoja własna.