Komentarze Użytkownika (457):

Zdecydowanie ten autor powinien pisać i zamieszczać tu wiersze:)

Bardzo mi się podoba.

Jednak są osoby, które np.w wyniku ciężkiej choroby naprawdę lub tak im się zdawało, że nie są nikim ważnym, prawie nic w życiu nie doświadczyły. I gdy widzą kres swej wędrówki muszą odczuwać jakiś żal, bo przecież widzą, że u innych toczy się to inaczej. Ci inni, którzy narzekają, powinni uświadomić sobie jak wiele mają, ale zwykle szczęście wydaje się być czymś obok nas, a nie w nas, z tego powodu, że nie możemy polubić siebie, wydaje nam się, że uszczęśliwi nas coś z zewnątrz. Z drugiej strony, tylko dzięki temu istnieje postęp, że ludziom nie wystrczy po prostu być i gonią za tym szczęściem. Tylko, że postęp ma i ciemną stronę, m. in.odstawiania na boczny tor takich właśnie, co nie umieją gonić lub nie mogą. Na końcu żal osoby nieprzeciętnej, która wszystko już miała, wszystko w zyciu doświadczyła. Wszystko z wyjątkiem trawania czegokolwiek. I taka osoba uświadamia sobie, że nawet i ona trwać nie będzie, nie zachowa niczego. Pyta: to już wszystko? Tak wiele, a i tak nigdy dość i zapyta: to już wszystko? Tak samo ta co nie doświadczyła nic, w głebi jednak do końca czekając na coś nieokreślonego: to już wszystko? więc naprawdę nic się nie wydarzy? Nie wiem dla kogo odpowiedź będzie straszniejsza: tak, to już wszystko. Wniosek też może być taki, że czy ktoś przemierzy ziemię, czy będzie siedział w jednej chacie, oboje będą żałować odejścia. Lecz który bardziej? Który się pogodzi? A może to zalerzy od człowieka, w obu przypadkach może być zgoszkniały lub nie. Nie wiem więc od czego to zalerzy.

Czy bardziej cierpi osoba, która odchodząc wie, że nic nie traci, bo nic nie doświadczyła,  czy też ta, która traci wiele.

Podzwiam coraz lepszej sprawności technicznej w konstrukcji wiersza:) Talent, a reszta to pisać, pisać i pisać:)

Cieszę się widząc wierz tego autora. Dobrze, że Pan wciaż jest z nami i tworzy:)

Bardzo podoba mi się wiersz. Krótko, a ile treści.

Bardzo się cieszę, że nowy wiersz:) Od siebie dodam, że uwielbiam zwiedzać nasz kraj:) A nawet w najblizszej okolicy znajduję coś, co mnie zadziwia;)

Zabawny i dobrze napisany:)

Bardzo mi się podoba do wersu " gdy tonę":) Naprawdę ciekawie się czyta.