Komentarze Użytkownika (457):

Ładny tekst. Kiedy patrzymy na liście na drzewie to wszystkie wydają się identyczne. Gdy zbliżymy oczy, każdy ma inny układ żyłek, różni się od siebie. Śnieg wydaje jest zbitą masą, a każdy płatek śniegu jest inny, niepowtarzalny. Tak samo z bardzo bliska każde ziarenko piasku. Każdy z nas jest inny i w tej inności jesteśmy tacy sami, aby to dostrzec trzeba podejść bliżej.

Dziękujemy!

Basiu, w swoim tomiku wiele Twoich wierszy ma tytuł: Pani Basia... itp. Stworzyłaś postać na podobieństwo pana Cogito. I do tej postaci się odwołuję w swoim wierszu, tak wiele razy czytałam ten tomik. Oczywiście stwarzając tę postać wiele wzięłaś z siebie więc w jakiś sposób odnosi się to bezpośrednio do Twojej osoby. Literatura nigdy jednak nie jest odzwierciedleniem rzeczywistości, choć były teorie, że ma być „lustrem przechadzającym się po gościńcu”. To lustro zawsze jest trochę krzywe, nawet literatura faktu nie obija dokładnie prawdy, jest świat słowa i świat realny. Literatura po to jest krzywym lustrem, aby np. uwypuklać pewne szczegóły rzeczywistości. Inaczej nie miałoby sensu jej istnienie. Rzeczywistość nawet jeśli jest iluzją, jest po prostu. My patrzymy w lustro, by zobaczyć jak wyglądamy. Literatura służy do tego, by znaleźć prawdziwe lustro rzeczywistości. Nie jest nim sama literatura, ono jest w środku nas samych.

W tym tekście chciałam zawrzeć nadzieję i piękno. Dziękuję za komentarz.

Wiem, Bartku, że chciałbyś inny komentarz może, ale mi przyszło takie coś do głowy. Chrystus w swoich czasach był odważny. Owada ta polegała na swobodnym głoszeniu swoich poglądów, poprzez rozmowę z każdym. W historii była jeszcze jedna taka postać: Sokrates. Obu, społeczności w których żyli, głównie za to, skazali na śmierć. To naprawdę zawsze odwaga.

Barbara to piękne imię :) Dziękuję za komentarz.

Super :)

Mnie też bardzo wzruszył ten wiersz.

Pisz dalej! Proszę :)

Mi też :)