Wiersze świąteczne - Lament ciszy

   Głodówka lub może lżejsza dieta po świętach  są na ogół  zrozumiałe, akceptowane  i niekiedy konieczne, ale w trakcie świąt... Ja jednak znam wiele osób, które bardzo skromnie święta obchodzą. To są jarosze, semiwegetarianie, wegetarianie, weganie, witarianie.  Dwa ostatnie bardzo zwalczane. Może i racja, bo nasz klimat chyba zbyt chłodny na dietę  beznabiałową i surówkową.  Ale okresowo, np. podczas  letnich upałów, czemu nie.

   Dzięki, Pani Doroto, za  miłe słowa.

Piękny wiersz, od razu zrobiło się tak melancholijnie i nastrojowo.

A po świątecznym obżarstwie i nam przydałaby się głodówka.

Jednak pomyślałem o Pani w pewnym sensie osobowości indywidualnej, bo zawsze coś kogoś wyróżnia. O tej oryginalności pomyślałem z najwyższym szacunkiem do Pani :). O tym wszystkim co Pani piszę, jest jakaś zmysłowa oryginalność. Bo każdy jest inny. Trudno znaleźć nas podobnych. Jest w Pani niecodzienna wolność - inna od innych, ale zwsze jakieś podobieństwo każdy dla siebie tam i w Pani wierszach znajdzie :). Nigdy nie znajdą się wszystkie takie same. Każdy w jakimś stopniu jest egoistą i coś chowa dla samego siebie. Chowa i pielęgnuje swoją prywatność. Później dzieli się tymi tajemnicami jeśli pisze, w swoich wierszach.

Ma w sobie Pani wiele umiarkowania, powściągliwości ( to ważne jest posiadać taką umiejętność), a zarazem Pani szacunek i zrozumienie dla otaczającego Panią ludzi i świata, zasługuje na uznanie :).