Księżniczka nocy

Ubrana w ciemność, ubrana w cień

Zamienia w noc każdy twój dzień

Dobroć i miłość to dla niej zło

A uczucie poszło na serca dno

Źli ludzie dla niej to przyjaciele

Nie ma śladu po jej ciele

Jest wszędzie i wie jak zmienić się w cień

W stary szkielet lub w zgniły pień

Potrafi wszystko o czym nie śniło się nikomu

Jest w twoich myślach i w twoim domu

Dla niej dobro w domu twym

Jest czymś paskudnym, szarym i złym

Jest cieniem, jest niczym, nie ma swojego ciała

Jej dusza jak woda gdzieś uleciała

I tylko raz w roku jest w ciele człowieka

A tak na wybawcę swojego czeka

Który da jej zło i możliwość wiecznego panowania

Ten człowiek jest wśród nas i nie ma swojego zdania