niebo
strąciłam ciszę z ramion
świt ubiera mnie w niepokalanie nieba
między fragmentami dachów
tylko cywilne samoloty zostawiają bruzdy
a we mnie i tak czasem coś drży
jak otoczak pod nurtem
autor: Maja Hypki-Grabowska
ostatnia modyfikacja: 2026-08-05
Ta praca należy do kategorii:
- Historia, tradycja
- Moralność
- Mrok, makabra, horror
- Polityka
- Przyroda, pory roku, widoki
- Śmierć, przemijanie
- Współczesność, codzienność
Komentarze (0):
© Dominik Grabowski