Prokrastynacja

Choć zamiarów mam już kupę

Powinności szczypią w duszę

Lecz tak trudno ruszyć d…

Lecz niestety czasem muszę!

Pies mi wciska wciąż piłeczkę

Przecież szkoda mi zwierzaka.

Gnuśnie biorę więc laseczkę

I od krzaka marsz do krzaka.

Może by tak po powrocie

To i tamto z miejsca ruszyć

Lecz są tego takie krocie

Więc czy warto kopie kruszyć?

Może lepiej coś wymyślać.

Złożyć zadek w miękki fotel.

Nową listę zadań zrobić

Które skreślać można potem.

Tak mijają puste chwile

Paczka zadań ciągle puchnie

Może jutro będzie milej

Chyba że coś w końcu gruchnie.

Gdy dopadnie mnie sumienie

Tu i tam coś czasem dłubnę.

To lek na uspokojenie

Ale dla mnie wielce chlubne.

Lecz zdarzają się momenty

Fizjologii to zagadka

Cud się zdarza niepojęty

Wszystko idzie mi jak z płatka.

Cóż, energia szybko znika

Gnuśniak z kąta wstrętnie skrzeczy

Więc na ganku się zamykam

Aby z książką dalej grzeszyć.