Wiersz dla Piotra

Odzyskane Ego

Ty władzy  już  nad sobą nie masz
i  wiara  w  Tobie  nie ta sama,
 a widmo śmierci  perspektywą,
 bo gdzieś  nadzieja 

 zapomniana?

Stłamszone  Ego,   nie ma chłopa,
  świat  taki straszny,

umrzeć  trzeba…

Tak sam  ze sobą, przy kieliszku

i pełen złości, sam

do nieba?

Nikt Cię nie  kocha, nie rozumie,

wszyscy gdzieś   zwarci,

lecz bez Ciebie…

Za wszystko   przyszło świat  obwiniać,

chciałeś ukarać za to

siebie?

 A ludzie  inne zdanie mają

i  przyjaciele są gdzieś   blisko,
i mam wrażenie,

że  świat  czeka,

rękę wyciągnąć  trzeba tylko.