Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Tchninie ojca księżyca

Patrz jak rozkwitam,
pełno we mnie blasku księzyca.
Mam rozwinięte skrzydła mej wiary.
Uodporniona na trutkę kolców różanych
Korona ciernistych słów...
już mnie nie oplata!
Podtrzymywana silnymi dłońmi,
jeszcze raz uczę się latać.
Choć wiem, że się nie nauczę.
Skrzydła mam wszak złamane,
zrastać się nie chcą.
Nic dziwnego, były dorysowane.
Z mych ramion zostały wymazane.


autor: Karolina Kacaper
ostatnia modyfikacja: 2010-09-03




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (0):


komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.