Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Neurotica

Falami oczy zachodzą słonymi,
gdy dostrzegą niefizycznie jak...
Gasną gromadnie wokół we mgle,
oliwne lampy ludzkich serc.
A niby nocy temu pare
gromnicą chrzest ogniu dano.
Radość to cisza nie będąca milczeniem.
Smutek to milczenie nie będące ciszą.
Tak wymownie.
Idealny Dawca.
Absolutny Biorca.
Katastrofą nasiąknięte myśli,
przerzucam z kąta w kąt.
Ciepła kołdra z wielkich słów spłonęła,
a świt zdmuchnął popiół i kurz.
Klątwa na kocich ścieżkach
trwa szósty po trzykroć rok.
Pat.
Zbyt dużo słów to trutka.
Zbyt mało tychże - sznur.


autor: Karolina Kacaper
ostatnia modyfikacja: 2010-05-09




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (0):


komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.