Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Przemyślenia i zdumienia pewnego kamienia

Brylanty - łzy w oczach sroki,

Ty - wypełniasz świat moich myśli szeroki

Strach - krwią płacze sumienie nie w porę

Gra - w pogoń za szczęściem... chora

Ryba - nie ma głosu;

ma misję mnożyć się

by człowiek uniknął głodu,

śnięte pragnienia posiada.

Ciało - autoliza komórkowa,

biologiczna broń jądrowa

Ja - postać ulepiona z czerwonej gliny

Rośliny - sok zatruwa krew, ciecz ta oleista

Bluszcz - otulę nim Jego grób... przytulę blisko!

Śpij. Żyj snem. Śnij cicho.

 


autor: Karolina Kacaper
ostatnia modyfikacja: 2010-03-12




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to: 5
Ilość głosów: 1

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (1):


1. 2010-03-14

Bardzo podoba mi się ten wiersz, choć jest taki smutny. Myślę, że kto mało oczekuje od życia, nic nie osiągnie, a kto wiele, nie wszystko lecz coś. Choć na końcu i tak pozostanie każdemu śnić cicho.


Podpis: (A) Maja Hypki



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.