Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Wiersz o niczym

Dziś pióro nie tkwi w niczyjej dłoni

Palce stukają w klawiaturę

Dzisiaj zaistnieć może nicość

Więc i ja tu piszę

Tak trudno nazwać jest uczucia

Tak trudno dobrać trafne słowa

Lecz piszę przecież nie dla ciebie

Wypełniam własną pustkę w niebie

Ktoś woła głośno swoje imię

Ktoś inny wszędzie swoje maże

Ja chciałbym tylko swe usłyszeć

I wartość znależć sam dla siebie

Choć opisywać piękna nie umiem

A wrażeń swych nie mam z kim dzielić

To chociaż pióro chciałbym do ręki

Atrament papier i marzenia

Gdzie szukać mam nastroju

Gdzie wyobrażeń mych spełnienie

To tylko ekran monitoru

Pędząca naprzód machina czasu

Czułem na twarzy rozbryski morza

Deptałem górską dziewiczą trawę

Wdychałem zapach w leśnych ostępach

Jednością byłem z całą naturą

A dzisiaj palcem po klawiaturze

A dzisiaj nic wam nie przekażę


autor: Piotr Czerwonko




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (5):


5. 2010-01-07

piękny wiersz, a już dwa ostatnie wersy są naprawdę, naprawdę...
Podpis: G:)



4. 2009-12-30

klawiatura, powierzchowność kontaktu z przyrodą i wewnętrzna nicoś,

może to przyczyna i skutek na potracone nasze słowa

na codzień bez sensu, na bylejakość życia

 

na oderwanie od słów ich sensu; pierwotnego i właściwego

na oderwanie w końcu naszego dumnego człowieczeństwa od

nas zgarbionych i przygniecionych, zaszczutych...

 

 

lubie melodię takich prostych wierszy, która rodzi się w sercach autentycznych ludzi prostych ludzi, którzy drwią z umysłu

 

dziękuję 


Podpis: Zbigniew Gawiński



3. 2009-12-08

Aaaa, rozumiem. Nie miej mi za złe to pytanie.
Podpis: Maria MR



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.