Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Intergalaktyczna iskra

Z na elektryzowanego powietrza
materializują się trzy gwoździe.
Niby parodia ukrzyżowania
przyszywają mnie do poduszek.
Iskry mam w oczach czerwone.
Gdy znów bierzesz mnie w ramiona;
Opętana... nałożnica demona.
Chcę iskierką być i ogrzać Ci duszę.
Boję się jednak, że w objęciu Twoim
ufna jak szczenię się uduszę...
i zdechnę jak pies.
Patrzę na zimne sucze ciało.

Inter-galaktyczna iskra
powoduje zapłon krwi
co w żyłach pędzi niebieska;
rwąca rzeka myśli
wpada do oceanu snów.
Atrament rozlany... nocą nieboskłon
a na nim gwiazdy...
Każdy nosi je w sercu.
Czasem wystarczy mała iskierka
żeby rozpalić je,
aby świeciły różnobarwnie.

Iskierka inter-galaktyczna
wywołuje niewinnie katastrofy.
Doprowadza do wybuchu
i wylewu chorych myśli.
Czasem światło na wodzie
to nie odbicie gwiazd,
ani latarnia morska na brzegu.
To wybuch miny potrąconej
w nieostrożnym biegu,
z dna niepoznanego szarpniętej.
Po galaktyce umarłej
pozostaje czarna dziura.
Zgliszcza po misternej konstelacji.
Serce moje nie podejmuje akcji.

Iskra... w środku galaktyki,
przyczynek pre- i post-
apokaliptycznej dywagacji.


autor: Karolina Kacaper
ostatnia modyfikacja: 2011-09-26




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (0):


komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.