Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Motyl-stróż i kurz

Na jej grobie...
za dnia motyle barwne
w pokera partię grają,
nocą do wonnego ognia zniczy
ćmy się przytulają.
Co dnia wschodzące słońce
czule gładzi marmur.
Wieczorem każdym księżyc
przegląda się w kamiennym lustrze.
Ciało jej powoli zamienia się w pustkę.
Dusza błądzi między snem a jawą,
bo nie dostała do nieba wstępu.

Anioł stróż...
cóż o nim powiedzieć?
Kolejny w tym miesiącu
złożył już rezygnację.
Ilu jeszcze na nowo mieć ich ona będzie?
W bezkształcie swoim...
niewidzialna siedzi na nagrobku,
i płatek po płatku
rozbiera bukiet
karmazynowo-szkarłatnych róż
złożonych przez kochanka
(byłego, przyszłego a może niedoszłego?)
u jej w proch obróconych stóp.


autor: Karolina Kacaper
ostatnia modyfikacja: 2011-09-26




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (0):


komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.