Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Samotni w sieci

Samotni w sieci internetowej

 

 

Samotni w sieci,
bezimienni,
w rozmowie  nijacy,
 chwiejni,
stwarzają pozory radości.  
To nauci godni litości. 

Latają po spamach  
jak ptaki
zuchwale miotając  słowami,
lecz efekt jest byle jaki.
Kim  oni są,  to widać
między wierszami  

Miauu,  wrrrr, auuuuu,

 jakieś   ssssyki,
samotnych nautów wybryki,
to ich wołanie  
”ratunku!'
 we krwi nadmiar toksyn

  trunków,
a w życiu brak miłości  
Tu jej szukają,   na stronie,
w tej  wielkiej żalów mnogości,
gdzie większość  
to klony
i trolle.
Nikt ich nie skarci,  
nie  ruszy,
nie walnie z pięści,

tyłka nie skopie,
 nie wytarga  za uszy!
Czasem

 ktoś rzeknie,
co warci
i  na tym koniec.

Czują się więc bezkarnie
  prostacy,
     internetowi hultaje,
    bezimienni
                  internauci

 


autor: Maria Mickiewicz-Gawędzka
ostatnia modyfikacja: 2013-07-11




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (1):


1. 2009-11-26

Mam również takie same spostrzeżenia,ale już są opisane przez Ciebie,więc w mojej głowie ich nie ma!Super!Trafnie ujęte!:)
Podpis: :)



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.