Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Wschód słońca

Cichutki świergot ptaków,
Nad lasem, niebo płonie,
W mgłach wstaje nowy dzień,
Ja w dłoniach,trzymam dłonie Twe,
Najdroższa i całuję je...

Gdy słońce wzejdzie,wstanie dzień,
Pogodny i uroczy,
Najmilsza,ja przytulę Cię,
Całując Twoje oczy,
Oraz gorące usta Twe.

Lecz zapamiętaj,droga ma,
Nie zdrady i birbantki,
Ja zawsze będę tylko Twój,
Pójdziemy znów na randki,
Wspólnie, o wschodzie słońca.

Lecz,gdy dobiegnie życia kres,
Spotkamy się znów w niebie,
To zapamiętaj, miła ma,
Tam też pokocham Ciebie,
I kochał będę zawsze.

Niech ciągle to uczucie trwa,
Żądzą miłości płonie,
Ja zawsze będę, Droga ma,
Całował Twoje dłonie,
Pieścił oczy i usta Twe.


autor: Zbigniew Szałkiewicz
ostatnia modyfikacja: 2010-01-31




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (0):


komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.