Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Wyznanie

Jeśli się w końcu nie zjawiasz przy mnie

Wiem że oto dałam się omotać błahostką

Ty który rzeczą nadajesz odpowiednią ich cenę

I tylko przez Ciebie mogę wzlecieć

Z tej płaskiej równiny prostych uczuć

Ku niebotycznym szczytom odczuwania

Prowadzisz mnie przez wszystkie te

Zatęchłe mroczne zaułki życia do upadku

I nigdy nie ustaję w zatracaniu Ciebie

Wiecznie przez utratę podążając ku Tobie

Możesz przyjść nagle jak miłość

Lecz lubisz miejsca ciszy gdy zaduma

Tworzy zakrzepłe w samotności chwile

Wtedy bez przeszkód mnie bierzesz

Bym mogła dać się pochłonąć bez końca

Bo jeśli szukam usprawiedliwień

Dla swych mylnych kroków i dla swych zaniechań

W Tobie dla innych je znajdę

I drżę mój cieniu ledwo zgasłego płomienia

Ty znów odpędzisz złudzenia szczęścia

Dając mi swoje

I zawsze patrzę z oddali na dwa Twoje krańce

Tak łatwo podsuwasz zbrodnie i małość

I bywasz miarą wielkości człowieczeństwa

Bo wbrew niektórym życie zawsze jest wyborem

Kiedyś porzucę Cię w tej graciarni

Niespełnionych nadziei i pragnień

Upchnę Cię między współczuciem a złością

i garstką wspomnień pierwszego uczucia

Wiedząc że dojrzałość jest zgodą na ten świat

Wciąż mi jednak przypominasz że jestem ludzka

Czając się za obojętnością na dnie wszelkich spraw

Ty jeden nieodmienny towarzyszu istnienia

Mój bólu


autor: Maja Hypki-Grabowska
ostatnia modyfikacja: 2015-09-03




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to: 5
Ilość głosów: 1

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (3):


3. 2009-06-18

Nie lubię podziałów na poezję męską i kobiecą. Ale też jakoś więcej mi się podoba wierszy pisanych przez mężczyzn, choć te kilka poetek co lubię, piszą świetnie. Chyba po prostu za mało kobiet było przez wieki dopuszczanych do takich wzniosłych zadań jak poezja. Ten wiersz teraz poprawiłabym trochę "technicznie" ale mam do niego za duży sentyment. Wyraża wszystko co czuję.  Gdy go pisałam byłam sama. Teraz już nie. Ale zawsze chyba jestem "samotna wśród ludzi". Dziękuję za komentarz. Istotnie mogę się odnaleźć też w Twojej twórczości.   
Podpis: Maja Hypki



2. 2009-06-18

Nie wiem czy słusznie,nie wiem czy właściwie,ale upodobałem sobie Twoją poezję.Pomimo słów ,które kiedyś mi napisałaś czuję w Tobię tę samą samotność i ten sam ból.Powiem szczerze,nigdy nie lubiałem "babskiej" literatury,ale w Tobie czuję bratnią duszę.Ten wiersz uznaję za Twój najlepszy.
Podpis: Piotr Czerwonko



1. 2006-12-02

Majkotku! Ten wiersz pokazywałas mi  dawno temu.Już wtedy powiedziałam Ci ,że imponujesz mi językiem.Skąd masz taki słownik w głowie?Czytając ten utwór mam wrażenie jakbym płynęła wraz z fala.Super!!
Podpis: geli22



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.