Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Wiersz starej panny (rymowany)

Stary gramofon bez igły

wygrywa w ciszy

melodię czasu którą

nikt nie posłyszy

 

A tu jest cicho i ciszej wciąż bo

wkrótce przyjdzie zmierzch

a wtedy smutek ukołysze mnie

 

Książka leży otwarta

Na zapomnianej stronie

i miłość bohaterów jest wieczna

dopóki ją kurz nie pochłonie

 

A tu jest cicho i ciszej wciąż bo

wkrótce przyjdzie zmierzch

a wtedy smutek ukołysze mnie

 

Życie może pędzić dalej

pod rękę z podłym losem

i tak wiadomo że człowiek

jest tylko myślącym kłosem

 

A tu jest cicho i ciszej wciąż bo

wkrótce przyjdzie zmierzch

a wtedy smutek ukołysze mnie

 

W tym pokoju samotność

łazi po kątach jak widmo

lecz tęsknić ciągle już

mi naprawdę obrzydło

 

A tu jest cicho i ciszej wciąż bo

wkrótce przyjdzie zmierzch

a wtedy smutek ukołysze mnie

 

I powiem życiu

Dobranoc

 

2001-2002


autor: Maja Beata Hypki-Grabowska
ostatnia modyfikacja: 2015-08-26




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (2):


2. 2009-07-12

Podoba mi się wiersz.  Bardzo mi bliska  jego tematyka.
Podpis: Maria Mickiewicz



1. 2007-02-03

Dobro i Zło podzieliły się rolami, natomiast Cisza nie. Ona może utulić, ale także udusić. Ciszę zawartą w wierszu, odbieram jako oczekiwanie na nieuniknione. Podmiot liryczny nie poddaje tego pod wątpliwość, co czytając daje się wyczuć. Ostatecznie informuje o tym w puencie.

 

Wrócę jeszcze nieco wcześniej: „i tak wiadomo że człowiek / jest tylko myślącym kłosem” – gdyby rozglądnąć się dookoła, czasem stwierdzimy, że słowa te mają zastosowanie, ale uboższe w treści: „i tak wiadomo że człowiek / jest tylko kłosem”.


Podpis: Marcin Dydyna



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.