Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Fakty

Nie wiem

Ile prawdy usta mężczyzny rodzą

Ile kłamstwa w twarz mą uderza

Pragnę

Jak w kobiecej leży naturze

Wierzyć –jest słowo

Co prawdziwie samotność uśmierza


Prawdo

Jak poznać cię zdołam

Gdy błądzisz po drogach nicości

Odpowiedz

Gdy cię zawołam

W potrzebie spragniona miłości


Stań ponad białością odziana

Kłamstw mrocznych głowami

ze sprytem

Ledwie lecz jesteś widziana

I uwielbiana z zachwytem


Nie można

Nie znajdę rady

By wyzuć z mężczyzn te zmory

Lecz wierzę

Istnieje człowiek

Którego ustrzelą amory


Są fakty

Lepiej się już nie zdarzy

Pradziadów miłość się nie zbudzi

Uczciwa z prawdziwej poezji

Zbyt śpieszno dziś ludziom do ludzi


Kobieto!

Na nic Ci wiara

Stałość przepadła i szczere wyznania

Nie znajdziesz już czystej miłości

Bez jej uprawiania


Jak rolnik na swojej ziemi

Najszczęśliwszym się czuje na świecie

Tak tez się czuje mężczyzna

Leżąc na swojej kobiecie.


autor: Angelika Szpat (Niepsuj)




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (2):


2. 2007-02-04

A ja przekornie:

Nie wiem

ile prawd kobiece usta rodzą

a ile kłamstw z nich bije

Chcę uwierzyć że jest

takie słowo

 

:)


Podpis: Marcin Dydyna



1. 2006-11-23

To zdecydowanie mój ulubiony wierz Angeliki. Mniej poetyczności, więcej prawdy, a raczej jej dobrej imitacji (gdyż uważam że prawdy nie ma), spraw to przemyśleń, a forma dalej nie skalana.
Podpis: Maja Hypki



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.