Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Moja mała apokalipsa.

Mam wrażenie, że to jest moja mała apokalipsa. Nie znoszę półmroku i ciemności. Nie znoszę sztucznego światła. Palę świece a dni wokół tańczą jak ćmy. Noce wylewają się z każdej chmury do snów bez treści, bez uczuć, snów pustych jak nadmiar szkła na specjalne okazje . Może, że to moja osobista, mała apokalipsa. Wyśpiewują kolejne anioły znaki obłędu,który nie skończy dzieła. Nikt nie zginie i świat się nie skończy, choć rzeka krwi przetoczy każdy dostępny składnik mineralny i tlen. Tam we mnie toczy się wojna. Wojna o światło.
Myślę,że to moja mała apokalipsa. Żadne szepty nie skruszą ciemności. Jest szara albo ciemnogranatowa i zimna jak piekielna stal. I ten dzień słońca pełny w tygodniach szarości, nagle nie pozwala oddychać nadzieją. Tak. To moja mała apokalipsa, która się skończy..a ja stanę usunięta jak wirus zagłady w pełnym słońcu i będę pustynią zamkniętą w klepsydrze.


autor: Alice Metafore
ostatnia modyfikacja: 2019-03-09




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (0):


komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.