Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Reanimacja

Reanimacja

 

W mackach nieustępliwego fatum,

w oczach skrzywdzonego dziecka,

sacrum cierpienia namaszczona,

przemierzam korytarze labiryntu życia.

 

Milknące echo zanika bezpowrotnie,

pomocna dłoń odsuwa się coraz dalej,

kościste ciało jeszcze dogorywa,

ruczaj ukojenia swój nurt zmienia.

 

Malutka iskierka nadziei się żarzy,

ulatujące myśli niosą ufność „jutra”,

ranę zadaną w plecy miłość ukoi,

delikatne muśnięcie otuchą uleczy.

 

Zimne pokoje płaczem wyściełane,

tchnieniem ludzkim przesiąknięte,

blade lico w końcu się zarumieni,

zorza polarna martwe serce wskrzesi.

 

Kasia Dominik

 


autor: Katarzyna Dominik
ostatnia modyfikacja: 2018-08-04




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (1):


1. 2018-08-05

Dobry wiersz


Podpis: (A) Maja Hypki-Grabowska



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.