Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Inna

Inna

Nigdy nie umiałam być taka jak inni.

Wśród szarych zieren piasku na dnie oceanu pozostawałam niebieska.

Byłam jak papier, który wygląda jak kamień wśród miliona kamieni.

Zmieniajac się w obłok, nie przyjmowałam jego kształtu.



Byłam inna, zawsze inna;

kochałam rękami jakoś inaczej,

inaczej układałam słowa.



Będąc jedynie iskierką w płomieniu

rozkazywałam ogniowi „Płoń!“.



Będąc jesiennym liściem,

nie opadałam i trwałam

całą zimę spędzając na drzewie.

Opuszczałam moją gałąź dopiero na wiosnę.



Byłam inna, zawsze inna.

Gdy wszyscy płonęli z gorąca

ja trzęsłam się z zimna

i z samotności we mnie.


autor: Setenay Aslı Sopacı
ostatnia modyfikacja: 2018-01-04




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (3):


3. 2018-01-09

I mi się podoba ten wiersz. Przypomniała mi się książka „Podróże Guliwera” :) Guliwer w Krainie liliputów, a później w krainie olbrzymów :) Dwa różne światy :)


Podpis: (A) Marcin Kwilosz



2. 2018-01-07

Inność, która tęskni. Inność tożsama z samotnością. Uczucie oddzielenia od innych. Dlaczego jesteśmy tak daleko będąc tuż przy sobie, stłoczeni jak ziarnka piasku, a wręcz zlani ze sobą jak obłoki na niebie. Zawsze inni. Podzielam te uczucia. dziekuję. 


Podpis: Fanka1



1. 2018-01-04

Ładny tekst. Kiedy patrzymy na liście na drzewie to wszystkie wydają się identyczne. Gdy zbliżymy oczy, każdy ma inny układ żyłek, różni się od siebie. Śnieg wydaje jest zbitą masą, a każdy płatek śniegu jest inny, niepowtarzalny. Tak samo z bardzo bliska każde ziarenko piasku. Każdy z nas jest inny i w tej inności jesteśmy tacy sami, aby to dostrzec trzeba podejść bliżej.


Podpis: (A) Maja Hypki-Grabowska



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.