Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Mury

Pięściami walą w cegły
purpurowych od gniewu i zgrzytania zębami
spomiędzy cementu, który się wykrusza

Na pstryknięcie palca.
To wojna. Krzyk rozbrzmiewa echem
i łamie bariery jak zapałki

Na znak pokoju,
na znak wojny w pokoju
zbudowanego z cegieł

Cisza tłucze po ścianach
postawionych między ludźmi.
To znak czasu, palącego się

Jak lont od podniesionej ręki.


autor: Natalia Dziuba
ostatnia modyfikacja: 2017-10-14




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (2):


2. 2017-10-16

Gdy słyszę "mury" w wierszu nie mogę opędzić się od Kaczmarskiego :)


Podpis: (A) Maja Hypki-Grabowska



1. 2017-10-15

Piękny wiersz.


Podpis: (A) Marcin Kwilosz



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.