Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Meriba

Meriba

 

Nie przenikniemy
nigdy na wskroś
nigdy bez zwątpienia
Jest możliwe
jednak nic z tego.
Źródło tryskało
ale wyschło
Czy to On
zatyka usta
Czy twoja osoba
ulatnia się
Zawżdy widnieje biskwit
dłonie i skinienie
Lico raz po raz odmienne
raz po raz świeże rysy
Zmierzcha
dzień spowija
błogi sen
nektar i ambrozja
Nie zadaliście pytania
nie spętaliście jego stóp
dłoni nie skrępowali
afryta nie przykuto do bessy
Trwamy tak adepci
którzy zgubili mapę do Meriby
dłonie wciąż trudzą
od frenezji
On to
widniał
zaiste
w miejscu
Strzępy oczyściła pomroka
w okamgnieniu
ofiarujmy innym
wiarę w niemożliwe.


Kasia Dominik


autor: Katarzyna Dominik
ostatnia modyfikacja: 2017-10-05




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to: 5
Ilość głosów: 1

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (2):


2. 2017-10-06

Ja też :) Świetny wiersz Kasiu :)


Podpis: (A) Marcin Kwilosz



1. 2017-10-05

Uwielbiam odwołania do kultury antycznej w wierszach.


Podpis: (A) Maja Hypki-Grabowska



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.