Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

dotknij mnie

dotknij mnie
sprawdź czy naprawdę żyję
czy jest we mnie jeszcze
niskopienny wrzos skromny
i róża i krzak ostu

mój oddech burza piaskowa
co zrywa więźby i dachy
z domów których już nie ma
powietrze którym próbuję oddychać
jest  zarazem  słone  jak morze
i suche jak pustynia
tych których próbuję zatrzymać
są dalej niż dotyk

zaglądają do okna serca
otwierają zamknięte drzwi  klatki  pamięci 
jak w lustrze widzę ich twarze uśmiechy
dotknij mnie abym poczuła
że ja  jeszcze jestem tutaj
na cyferblacie żywego czasu

Wrocław, 15.10.2015 r.


autor: Anna Paciorek
ostatnia modyfikacja: 2016-10-28




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (1):


1. 2016-11-07

Piękny wiersz i poruszające metafory.


Podpis: (A) Maja Hypki



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.