Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

OGRÓD TAJEMNIC

Co tak stoicie w miejscu

Nie drgając swym ciałem spróchniałym?

Wy smutni albowiem wasze dzieci odfrunęły

Niczym kolorowy skrzydlaty ptak lecący w nieznane

Czy chciały was zostawić na stare lata

Co okrutne niczym męki w ciemnościach?

One pragną wolności

Chciały poczuć się

Jak ten kot szary

Co co dzień stąpa po waszym dywanie

Mała jasnowłosa dziewczynka

Siłą taką jak Herkules

wyrwała twoje dzieci.


autor: Julia Wabik
ostatnia modyfikacja: 2016-06-07




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (1):


1. 2016-05-27

Uwielbiam odwołania do mitologii i to w tym wierszu bardzo mi się podoba. Jest w tym utworze i fatum i mrok i niestety jakaś prawda o relacjach międzyludzkich, między starszym i młodszym pokoleniem. Wiersz jest trudny w odbiorze w tym sensie, że pokazuje te uczucia, które zwykle są głęboko i wstydliwie skrywane (napięcie między dziećmi i opiekunami). W tym sensie trudno go interpretować, ale jest bardzo ciekawy. Wciąż jednak czekam na tekst z warsztatów dramatopisarskich. Ten podobał mi się najbardziej:)


Podpis: (A) Maja Hypki



komentarze  autor