Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

z ostatniej chwili

wszystko robię na ostatnią chwilę

zostawiłam na tę chwilę

własne życie

zapomniałam

umiera się tak trudno

a umrzeć łatwo


autor: Maja Beata Hypki-Grabowska
ostatnia modyfikacja: 2014-11-24




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (3):


3. 2014-12-17

Wspaniały wiersz. Poruszył mną do głębi. Tak wiele się w życiu traci na pogoń za ogonem, a jak niewiele jest momentów gdy się staje przed świadomością, że trzeba dać ogonowi uciec i zająć się czymś naprawdę istotnym. Ten wiersz uczynił mi ten moment...


Podpis: Olga



2. 2014-11-25

Dziękuję za komentarz:)


Podpis: (A) Maja Hypki



1. 2014-11-24

W tej przestrzeni otaczajacej nas i to, co mamy w środku plus rozum, to jakby werki Wszechświata najlepszego zegarmistrza. To wszystko w ogóle jest zawsze tajemnicą lub pomiędzy każdą chwilą, przebiegającą myślą i emocją o sens życia. Sztuką jest umieć umrzeć w tej zapomnianej chwili. To coś jak sekundnik zegara, nigdy nie pamiętamy i nie wiemy kiedy się zatrzymał. A czas trudnego umierania i rodzenia płynie dalej z każdą chwilą. Czy kiedykolwiek ewolucjia się skończy. Brat mój kiedyś powiedział: "Ty nie zdążysz na swoją śmierć i własny pogrzeb". Dlaczego ludzie coraz częściej, w tym często młodzi już teraz, starają sobie zapamietam tę chwilę?. Czasu nam brakuje, w większości ludziom jednak trudniej się żyje i trudniej jest jeszcze umierać, a tak faktycznie łatwo jest umrzeć. Wiersz mi się podoba, bo każdy zapomina o tej chwili by się dobrze do niej przygotować. Po prostu trzeba żyć godnie, to będziemy łatwo umierać.  


Podpis: Wiesław Leszczyński



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.