Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Wiersze świąteczne - Lament ciszy

Lament  ciszy

w  okresie  świąt

 

 Ech, moje święta zwyczajne,

nie  widać  szynki,  homara.

Na stole puste  nakrycia

i  ciszą  słodzona  kawa.

 

Sernik?...  Tylko w marzeniach.

Szarlotka?... Tak.  U sąsiada.

W święta, pomimo tradycji,

objadać się nie wypada.

 

Goście   nie   zaproszeni,

sama  się też nie wybieram,

ale wraz z  życzeniami

myślą do  wszystkich  docieram

 

starając się  dzisiaj  po prostu

duszy mej  biednej  nie  dręczyć,

w skromnej, domowej   przystani

postem te  dni uświęcic.

 

Wystarczy mi  czarna  kawa

w dni wolne od  wszelkiej  pracy,

by wsłuchać się w  lament  ciszy…

Coś  nie tak?...

                   Proszę wybaczyć.


autor: Maria Mickiewicz-Gawędzka
ostatnia modyfikacja: 2017-03-31




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (5):


5. 2014-04-23

   Głodówka lub może lżejsza dieta po świętach  są na ogół  zrozumiałe, akceptowane  i niekiedy konieczne, ale w trakcie świąt... Ja jednak znam wiele osób, które bardzo skromnie święta obchodzą. To są jarosze, semiwegetarianie, wegetarianie, weganie, witarianie.  Dwa ostatnie bardzo zwalczane. Może i racja, bo nasz klimat chyba zbyt chłodny na dietę  beznabiałową i surówkową.  Ale okresowo, np. podczas  letnich upałów, czemu nie.

   Dzięki, Pani Doroto, za  miłe słowa.

 


Podpis: Maria MG



4. 2014-04-21

Piękny wiersz, od razu zrobiło się tak melancholijnie i nastrojowo.

A po świątecznym obżarstwie i nam przydałaby się głodówka.


Podpis: Dorota



3. 2014-04-21

Jednak pomyślałem o Pani w pewnym sensie osobowości indywidualnej, bo zawsze coś kogoś wyróżnia. O tej oryginalności pomyślałem z najwyższym szacunkiem do Pani :). O tym wszystkim co Pani piszę, jest jakaś zmysłowa oryginalność. Bo każdy jest inny. Trudno znaleźć nas podobnych. Jest w Pani niecodzienna wolność - inna od innych, ale zwsze jakieś podobieństwo każdy dla siebie tam i w Pani wierszach znajdzie :). Nigdy nie znajdą się wszystkie takie same. Każdy w jakimś stopniu jest egoistą i coś chowa dla samego siebie. Chowa i pielęgnuje swoją prywatność. Później dzieli się tymi tajemnicami jeśli pisze, w swoich wierszach.

Ma w sobie Pani wiele umiarkowania, powściągliwości ( to ważne jest posiadać taką umiejętność), a zarazem Pani szacunek i zrozumienie dla otaczającego Panią ludzi i świata, zasługuje na uznanie :).


Podpis: Wiesław Leszczyński



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.