Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Zaglądam w twoją duszę jak w kroplę rosy

W niczym nigdzie

tak nie nucą

szepty wiatru

 słodkie i słone myśli

 

z poezją

spływają po ciele przyjemnie

to w niej jeszcze dopieszczam

zmysły

 

wygładzam falami morskimi 

ślady samotności i 

 w nieważkość unoszę

ciszę przyszłości

 

utrwalam  w siebie ciebie 

w romansie duszy rozmawiam

z sobą

z psem i mewami

 

z Tobą…

 

Kocham – mówię głośno

w cichą samotność

tajemnice

i słucham

 

mowy muszli i szukam

w kroplach rosy

czekam

na echo


autor: Wiesław Leszczyński
ostatnia modyfikacja: 2013-12-27




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (1):


1. 2017-10-04

Tytuł mimo pięknoslowia niepokojący. 

Kropla, która skupia i jednocześnie nie daje się prześwietlić, mimo przezroczystości. 

Stad to czekanie na echo, które milczy. 

Doświadczenie odrzucenia jak widać uszlachetnia. Nie tylko człowieka, także frazę. 


Podpis: Joanna



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.