Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Lulając w samotności

Jest taka cicha noc 

niebieska z gwiazdami na śniegu

lub będzie szarym cieniem

srebrnym blaskiem

 

księżyc

położy cicho

dłoń na jej ramieniu

a może nie będzie cieni

 

chwilę postoje z samotnością

myśli

Ty z rodziną

wtedy -

 

z ust moich

wydobędzie się mróz 

z chrzęstem pod butami  

lub tylko mglisty duszek

 

dziecino - baw się raduj

w tej ciszy 

nucić będę o Tobie

lulając


autor: Wiesław Leszczyński
ostatnia modyfikacja: 2013-12-14




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (3):


3. 2017-09-13

Stygmat cierpienia daje się zauważyć w wielu Pana tekstach. Może to cecha stała osobowości, a może stan przejściowy. To daje wrażenie autentyzmu. Przeżycie przełożone na język w powściągliwych formach. 


Podpis: Ewa



2. 2017-09-12

Dziękuję, miło przeczytać. Tak, pamiętam w jakich okolicznościach pisałem ten wiersz. To była wigilia, w podpisie jest błąd w dacie.


Podpis: (A) Wiesław Leszczyński



1. 2017-09-09

Świecka kolęda, a ile w niej czułości mimo rezygnacji. 


Podpis: Ewa



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.