Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

prośba

umieram naturalną śmiercią

odchodzę poza iluzoryczne spojrzenia

tych samych widzeń

mojej i twojej miłości

jak szczere złoto

co świeci się w słońcu

srebro nie jest żywe

zwierciadło czasu wydało ostatnie

miliardy błysków

prysło i zmatowiało

nic już

Jestem jedną nieskończoną

rzeczą świata

w Jego pamięci

przepraszam!

to tylko zwykłej rzeczy wina

Jestem

rzeczą niestworzoną - stwórz

mnie Pani na nowo

do życia

proszę


autor: Wiesław Leszczyński
ostatnia modyfikacja: 2013-08-16




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to:
Ilość głosów: 0

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (2):


2. 2017-10-04

Wstrząsające zakończenie. Dramatyzm samotności. 


Podpis: Ewa



1. 2013-08-18

Tragizm, niemoc człowieka  w   procesie  przemijania.    Głęboki sens.   W skrócie  tyle mogę powiedzieć  o tym  wierszu. 


Podpis: Maria Mickiewicz-Gawędzka



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.