Klub Literacki RUBIKON
Klub Literacki RUBIKON

Wiersze smoleńskie (Oni patrzą w niebo)

 Oni  patrzą w niebo,

  w swym bólu  zaklęci,

smutni, zagubieni,

złym losem  przejęci

 

wypatrują cudu  tam z góry

w   niemocy…

Nieważne, czy to  dzień jest,

czy to  środek nocy,

Boga proszą o pomoc,

która  jakby zwodzi…

 

 Taka cisza w eterze…

 

Czy  kogo  obchodzi,

że  wielcy  za kraj swój

znów życie oddali?…

Ludzi  rozpacz wzmacnia

 motywację  dając

 

do walki z  demonem,

co miał tworzyć cuda,

a tylko zamach  stulecia

 się udał…

 

Energia wciąż nowa…

Czy z nieba?

Ja nie wiem,

 fakt, że   ciagle  silni

i  dumni

w swym gniewie

 

 wzmocnieni rozpaczą,

prawdy świętej  bronią,

milcząc łzę niejedną 

 gdzieś  czasem  uronią.

 

    Świat zajęty milczy

i tylko czasami

zegar czas wybije

pomiędzy wierszami

 

 jakiejś  świętej pieśni,

  gorzko im  przypomni,

że to rzeczywistość,

że to im się  nie śni…

 

A dnia dziesiątego

  każdego miesiąca

ludzie się zbierają

z  Rodzinami Ofiar

 

wspólne sprawy mają

pod  Białym Namiotem,

słuchają i  milczą,

by się modlić potem,

 

 bo Nadzieja   modlitwą karmiona

nie ginie,

a prawda jak oliwa

nad  podłość  wypłynie.

 

 Zło  się  już starzeje,

kiedyś   odejść   musi!

To jedno z tych życzeń,

co spełnić się musi.


autor: Maria Mickiewicz-Gawędzka
ostatnia modyfikacja: 2014-10-26




Ta praca należy do kategorii:




Średnia ocena pracy to: 4
Ilość głosów: 3

Zaloguj się aby mieć możliwość oceniania prac.



Komentarze (5):


5. 2011-08-31

Pomijając wiersz. Tyle tu pięknych słów o dobroci. Zawsze jest myślenie, ja mam najświętrzą prawdę dobroci, więc nie ma kompromisu, nie mogę ustąpić. Jeśli cię nie przekonam będziesz moim wrogiem. I w imię piękna, prawdy i sprawiedliwości jest wojna, najpierw słowna, potem prawdziwa. I dzieją się rzeczy straszniejsze niż zło z którym się mialo walczyć. Dlatego Jezus nadstawiał drugi policzek, a pierwsi wyznawcy ginęli za wiarę. Kolejni mordowali już innych. Uważam, ze może i był spisek, ale propagowanie prawdy w taki sposób doprowadzi do jej odrzucenia.


Podpis: blablal



4. 2011-08-30

Przepiękny utwór, pani Mario. Bardzo emocjonalny. Zazdroszczę talentu.


Podpis: Anna



3. 2011-08-29

Według mnie ten wiersz jest przepiękny, choć bardzo smutny. Bardzo mi się podoba, bo taką niesamowitą wymowę.  


Podpis: Doris.



komentarze  autor 

 

Jeśli spodobała Ci się ta praca, możesz kliknąć poniższy link, aby dodać ją na Facebook. Jeśli chcesz dodać na Facebook stronę Rubikonu, kliknij "Lubię to!" na stronie głównej.